ben gidiyorum...
minibuslerin, korna seslerinin olmadigi, insanlarin daha sakin oldugu soylenen, ozgurlukler ulkesi denen ama dunyayi pic eden adamlarin topraklarina gidiyorum. cok mutlu ve umutlu olarak gitmekteyim.
3- 4 ay yokuz en az, gonul ister herkesle vedalasmak ama olamadi maalesef malum ne olur olmaz uzak yol, hakkinizi helal ediniz.
hersey daha iyi olsun diye gitmekteyim. can dundar pasazade ne guzel soylemis'' simdi uzaklarda olmak lazim'' aynen ole.
''lan ne duygu somurusu yaptin beeea '' diyenlere bir cift lafim var elbet;
ey dostlar; kelesi sevdiklerinden istanbuldan ayirmak; japonu fotograf makinesinden, baba hakkiyi besiktastan, mecnunu leylasindan ayirmak ile ayni kivamdadir bilesiniz.
kafami kaldirabilirsem, yeni havadisleri blogdan takip ediniz.
abimin, cok sevdigim veda busesiyle bitiriyorum;
''selametlee '' gencler...
kendinize iyi bakiniz...
hok-keles-onur-hasan onur
2 comments:
sevgili keleş,
yorumunun sonunu başa yazarak konuya kendime has değişik bir giriş yapmak isterim ki, (H)asan (O)nur (K)eleş sıfat tamlaması kokulu isminin başharflerini kullanarak HOK diye global bir marka yaratma gayesinde gördüm seni ki bu tarz davranışları hiç tasvip etmem bilirsin.
not: fark ettim ki yorumunun sonu aynı zamanda da başıymış..esenlikle kal yavru mühendis.
omur torpusu burak nerelerdesin ?
arap yarimadasina ndt ayagina gidip amerikan ordusuna katilmandan supheleniyorum
ses ver !
Post a Comment